احمد قدیری

احمد قدیری

پرودگارم! توفیق ده جز برای تو ننویسم و جز تو ملاک و معیاری بر ارزش گذاری نگاشته هایم نداشته باشم

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲۶ مهر ۹۷، ۲۰:۵۳ - خاتمی فر
    چه عجب

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شکنجه» ثبت شده است

 

۱. پیش از پرداختن به فرم و محتوای آخرین ساخته‌ی بی‌بی‌سی، بدون هیچ تعصبی باید از افتضاح اطلاعاتی رخ داده گلایه کرد و ضمن آن به این نکته اذعان نمود که اگرچه طبق این گزارش به بی‌گناهی عده‌ای متهم به جاسوسی و ترور تصریح گردید، اما ضمنا نیز از جریان خطرناک و پرقدرت «نفوذ» در حساس‌ترین وزارتخانه کشور پرده برداری شد که بر نگرانی و هشدارهای پرتکرار رهبر انقلاب صحه گذاشته است.
به عبارت دیگر نتیجه‌ای که مخاطب از روایت بی‌بی‌سی می‌گیرد، این است که نه تنها «توطئه» توهم نیست، بلکه از آنچه گمان می‌کنیم پیچیده‌تر و به مراکز اطلاعاتی و امنیتی نیز نزدیک است.

۲. پخش این فیلم را در راستای اعتبار زدایی دنباله‌دار از ارگان‌های کشور می‌دانم که مکمل فیلم «بهتان برای حفظ نظام» است؛ با این تفاوت که اولا در فیلم نخست، تلاش بر زدودن اعتبارِ «ادعا» علیه متهمان بود، و در فیلم اخیر از «اعتراف» متهمان علیه خویش، اعتبار زدایی شد. و ثانیا قالب فیلم اخیر «گزارش» و قالب مورد پیشین «مستند» بود که نشان از عجله بی‌بی‌سی برای انتشار مطلب در مقطع کنونی دارد.

۳. حال آن ضرورت و اضطراری که موجب شد مصاحبه‌های بی‌بی‌سی به جای مستندی مطول، در قالب گزارشی مختصر ارائه شود، چیست؟
به نظر می‌رسد انهدام شبکه ۱۷ نفره جاسوسان CIA در کشور و ارتباطات پیدا و پنهان آنان با برخی مقامات، بی‌بی‌سی را دست به کار کرده تا با بهره برداری از یک افتضاح اطلاعاتی، با ادعای این‌همانی دو موضوع، همکاران داخلی و خارجی سازمان همسو را نجات دهد.

۴. تلاش آشکار بی‌بی‌سی، کشاندن دامنه‌ی آن افتضاح به دامن صداوسیما است. این درحالی است که می‌دانیم صداوسیما و هر رسانه‌ی دیگری صرفا منعکس کننده اظهارات و گزارش‌های مقامات داخلی و خارجی است. همچنان که ادعای دروغ مقامات آمریکایی در وجود تسلیحات کشتارجمعی در عراق را تمام رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی پوشش دادند، اما هیچ‌کدام از این رسانه‌ها از بابت پوشش کذب مذکور نه بازخواست شدند و نه عذرخواهی کردند.

۴. طبق اظهارات مصاحبه شوندگان در گزارش بی‌بی‌سی، متهمان، آزادی خویش را مدیون ورود مسؤلانه‌ی سازمان اطلاعات سپاه به موضوع هستند، این درحالی است که بی‌بی‌سی اصرار دارد ورود سپاه به موضوع را نه به دلیل مسؤلیت پذیری و اشراف به موضوع، بلکه به دلیل «اختلاف» میان سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات ذکر کند.

۵. بار دیگر تجربه شد -امیدوارم بشود- که در عصر ارتباطات امکان کتمان چنین افتضاحاتی وجود ندارد و چه بهتر که نظام با به دست گرفتن ابتکار عمل و اذعان به اشتباهات خود یا خطا و خیانت پرسنل، روایت دست اول را پیش از دیگران ارائه کند، یا حداقل مستندات چندرسانه‌ای خود را برای چنین روزهایی آماده داشته باشد.

۶. توصیه می‌کنم متولیان امر، ضمن پذیرش اصل موضوع، به تبیین نیمه‌ی پر لیوان، یعنی ورود مسؤلانه به مسئله و آزادی بی‌گناهان، ولو به قیمت هجمه به «آبروی نظام» بپردازند. زیرا همانطور که می‌دانیم با وجود آن «اعترافات» و ایجاد پذیرش در افکار عمومی برای مجازات اعدام، راحت‌ترین اقدام، سلب حیات دستگیر شدگان بود.

۷. نه سکوت و خفقان و نه توجیه و تکذیب، افتضاح رخ داده در وزارت اطلاعات را تطهیر نخواهد کرد. متولیان امنیت کشور لازم است صریح و صادقانه، رودرروی مردم به تبیین موضوع و تشریح مجازات مجرمان بپردازند؛ در غیر این صورت به دست خود، تمام اعترافات به‌حق گذشته و آینده را به ورطه‌ی ابهام خواهند کشاند.

 

نگاشته شده در 15 مرداد 98

عبرت

توفیق شد برای اولین بار در بهمن ماه از موزه‌ عبرت (شکنجه گاه کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و شهربانی) بازدید کنم.

ساختمان کمیته به ابتکار علی یونسی و در زمان وزارت وی به موزه تبدیل می شود و انصافا نیز در مقایسه با دیگر موزه ها بسیار هنرمندانه و علمی طراحی شده است.

دستشویی های مناسب و تمیز، دو اتاق نمایش فیلم و یک سالن کنفرانس که پی در پی فیلم های توضیحی در خصوص موزه را برای مخاطب پخش می کند، پیکره های واقعی و شبیه سازی شده از انقلابیون و شکنجه گران، توضیحات مکتوب و مناسب از بخش های مختلف، وجود واحد فروش محصولات مکتوب و چند رسانه ای مرتبط با موزه، حضور راهنمایانی که خود زمانی زندانی همین شکنجه گاه بودند و از همه مهمتر تارنمایی غنی و چند رسانه ای از جمله تمهیدات تحسین برانگیز موزه است.

در بخشی نام، شغل و تاریخ دستگیری تعداد کثیری از زندانیان را بر پلاک های فلزی هک کرده و روی آجرهای مختلف موزه نصب نموده اند. در بخشی خودروهای سازمانی و عملیاتی کمیته پارک شده.

داخل هر سلول، پیکره‌ی شهیرترن مبارز انقلاب قرار گرفته و کنار ورودی آن نیز زندگی نامه همان فرد نصب دیوار شده است.

داخل یک راهرو، چند صد تابلو عکس از چهره های انقلاب بر دو طرف دیوار کنار هم نصب گشته و خلاصه آنکه به معنای حقیقی کلمه همه چیز سر جای خودش است.

مهمترین فایده بازدید از این مکان برای افراد کمتر آشنا با معارف انقلاب، مشاهده عینی سفاکی های رژیم پهلوی و استشمام نعمت انقلاب در پایان دادن به حیات گرگ های درنده است و مهمترین اثر بر نسل سوم انقلاب و طیف ارزشی، بنابر تجریه ی شخصی، خوابیدن «باد» ادعا و ژست های انقلابی گری است.

همچنان که در دفتر یادبود مجموعه نگاشتم «احساس حقارت کردم در برابر این مردان پولادین». زنان و مردانی که انواع شکنجه های انتقال یافته از موساد را تحمل کردند تا امانتی را به من و ما بسپارند. من و مایی که اگر تنها یکی از آن 70 نوع شکنجه را تجربه می کردیم معلوم نیود که حتی دقیقه ای تحمل کنیم و اسرار و اطلاعات انقلاب را در فریاد نزنیم!


تاریخچه موزه: ebratmuseum.ir/Portal/home/?328/

نمودار سازمانی کمیته: ebratmuseum.ir/Portal/home/?3039/

تصاویر: ebratmuseum.ir/Portal/home/?3514/

بازجویان و شکنجه گران: ebratmuseum.ir/Portal/home/?889/

شیوه ها و ابزار شکنجه: ebratmuseum.ir/Portal/home/?1270/

بازدید مجازی از موزه: ebratmuseum.ir/Portal/home/?1649/